Epidian SYSTEM 562 - wylewka posadzkowa antyelektrostatyczna

Epidian® System 562 przeznaczona jest do stosowania w obiektach, w których istnieje zagrożenie wybuchowe i pożarowe, np.: hale produkcyjne, malarnie, magazyny materiałów łatwo palnych itp. Zalecany jest także do pomieszczeń w których wymagana jest posadzka nie gromadząca ładunków elektrycznych.

Posadzki wykonane z Epidianu® 562 nie iskrzą i nie gromadzą ładunków elektrycznych na powierzchni. Po zagruntowaniu, a przed wylaniem powłoki przewodzącej ładunki z Epidianu® 562 z utwardzaczem Z-1 należy zamontować siatkę z taśmy miedzianej lub aluminiowej odprowadzającej ładunki. Prawidłowo wykonana posadzka powinna mieć równą, lekko matową powierzchnię o czarnej barwie.

Skład:
» Składnik A — modyfikowana żywica epoksydowa z wypełniaczami,
» Składnik B — poliamina alifatyczna utwardzacz Z-1.

Przed użyciem składniki dokładnie wymieszać w proporcjach:
» Składnik A — 100 cz. wag.,
» Składnik B — 5 cz. wag. utwardzacz Z-1.

Wykonanie:
Na zagruntowanej powierzchni należy wykonać instalację odprowadzającą ładunki elektryczne do uziemienia (zamocować siatkę miedzianą lub samoprzylepną taśmę miedzianą). Składniki kompozycji posadzkowej należy dokładnie wymieszać, tj. do wymieszanej, barwnej żywicy dodać odpowiednią ilość utwardzacza i mieszać mieszadłem wolnoobrotowym do momentu uzyskania jednorodnej masy. Można stosować wiertarki o maksymalnej prędkości do 400 obr/min. Tworzenie się smug wskazuje, że masa jest niedostatecznie wymieszana. Należy zwracać uwagę, czy masa jest jednorodna, tj. czy nie zmieszana żywica nie przylgnęła do ścian i dna naczynia. Zachować możliwie krótki okres mieszania 3-5 minut (zbyt długie mieszanie powoduje silne napowietrznienie masy).

Po wymieszaniu przelać mieszaninę do innego naczynia (najlepiej z polietylenu), ponownie wymieszać, po czym wylać na zagruntowaną powierzchnię i równomiernie rozprowadzić na wymaganą grubość za pomocą kielni, szpachli lub rakli dystansowej.

Świeżo naniesioną masę posadzkową starannie odpowietrzyć "wałkując" ją wałkiem z twardego włosia lub tworzywa. Najlepiej przygotować niewielkie porcje mieszaniny (ok. 10 kg). Jeżeli istnieje możliwość szybkiego przerobu, można przygotować większą ilość mieszaniny do 50 kg, stosując odpowiednie mieszarki. Czas od momentu zmieszania składników do rozprowadzenia masy na podłożu nie może przekraczać kilkunastu minut.

Przygotowanie podłoża:
Jednym z głównych czynników decydujących o jakości posadzki jest prawidłowo przygotowane podłoże betonowe o odpowiedniej wytrzymałości. Jego minimalna wytrzymałość na ściskanie powinna wynosić 25 MPa, a na rozciąganie 1,5 MPa. Podłoże musi być zabezpieczone przed wilgocią zgodnie z metodami stosowanymi w budownictwie. Świeży beton należy sezonować co najmniej 28 dni. Powierzchnia podłoża pod posadzkę musi być czysta, sucha (dopuszczalna zawartość wilgoci 4%) oraz chłonna (odpowiednio szorstka). Należy dokładnie usunąć zanieczyszczenia takie, jak: stwardniały tynk, mleczko cementowe, resztki farby oraz substancje o działaniu antyadhezyjnym (oleje, tłuszcze, parafina, smary). Stosowane są różne metody oczyszczania powierzchni m.in.: śrutowanie, piaskowanie, wypalanie itp. Po oczyszczeniu podłoże należy dokładnie odkurzyć (najlepiej odkurzaczem przemysłowym). Ubytki i nierówności podłoża zagruntować, wypełnić i wyrównać szpachlówką epoksydową, zachowując pewną szorstkość, zwiększającą przyczepność nakładanej powłoki.

PZH NR HK/B/0388/01/94
Aprobata techniczna ITB AT-15-2125/95